8 அக்டோபர், 2013

ஏழையின் வானத்தில் .!!!!!!

ஒழுகுகின்ற ஓலைக் குடிசைக்குள் 
ஒழுகாத இடம் தேடி 
தோற்றுப் போகும் ஓர் ஏழை 

இவன் ......
தண்ணீரால் தாகத்தை மட்டுமல்ல 
பசியையும் போக்கத் தெரிந்தவன் 

இவன் வானத்தில் 
சூரியன் உதித்த காலங்கள் குறைவு 
பெரும்பாலான நாட்கள் 
இருளாகவே கழிந்துவிட்டது 

இடையிடையே கவலை மேகங்கள் 
கண்ணீர் மழை பொழிந்தது 
தோல்வியின் ரணங்கள் 
இடி மின்னலாய் முழங்கியது 

வறுமையின் வலிகள் 
சிவப்பு வானவில்லை தோன்றியது 
பசியால் கொட்டாவி 
புயல் காற்றை வீசியது 

அதிஷ்டங்கள் 
கார்த்திகைபிறையாய் காட்சியளித்தது 
கனவுகள் 
நிலவாய் உலா வந்தது 

எதிர்பார்ப்புகள் 
நட்சத்திரங்களாய் ஜொலித்தது 
ஆறுதல் வார்த்தைகள் 
விடிவெள்ளியாய் ஒளிர்ந்தது 

மொத்தத்தில் இவன் வானத்தில் 
நிஜங்கள் இருளாகவும் 
நினைவுகள் வெளிச்சமாகவும் !!!

கருத்துகள் இல்லை:

என்னை சுவாசிக்க வைத்தவளுக்கு நான் வாசித்த முதல் கவிதை அம்மா

நான் வளர உரமானாய் நீ என் வாழ்க்கையில் வரமானாய் நீ இனி மறு ஜன்மம் உண்டெனில் உன்னை மகளாய் பெற்றெடுத்து என் நன்றி கடன் தீர்ப்பேன்